01 februari 2007

Een koude douche...

Een warme hot-dog en een koude douche vooraf was de afsluiter van onze eerste ontmoeting in Liga buitenshuis. Na de wedstrijden stonden we koudrillend te wachten op warm water, maar als echte mannen – alhoewel sommige kreten anders deden vermoeden – namen we een koude douche. Dat dit in januari ijskoud kan zijn, hoeft geen verdere uitleg.

Was dit een stille hint van Damme om de uitslag wat extra in de verf te zetten of als revanche...

Gezichtsverlies konden we alvast niet meer lijden. Als nieuweling wonnen we immers onze beide voorgaande wedstrijden. Nu, er stond wel een vaste waarde op het menu vandaag. Met een A-speler en 3 B1’s, kon dit best lastig worden voor Ben, Christophe, Thibault, Jeremie en Gregory.

Na een eerste verkenningsronde in de dubbels, stond de stand op 2-0 voor de thuisploeg. Christophe en Ben konden een setje afsnoepen, maar daarmee was ook alles gezegd. Jeremie en Gregory speelden een redelijke wedstrijd, maar missen nog steeds hun spelritme van vorig jaar. Nog een beetje samen trainen jongens.

De volgende dubbelronde was ietsje vlugger afgelopen dan de vorige, wel niet in het voordeel van Wit Wit. Jeremie en Ben zorgden voor heel wat weerwerk in hun wedstrijd, Thibault en Gregory wisten pas op het eind van hun wedstrijd pas wat de tactiek zou worden. Beide wedstrijden werden verloren en brachten de bordjes al licht in het voordeel van Damme.

De ploegkapitein had, samen met Christophe, een tactisch plan opgemaakt voor de enkels. Thibault miste wedstijd- en trainigsritme en werd als eerste man opgesteld. Zijn tegenstander (A-speler) herleidde Thibault in een mum van tijd tot brandhout. Christophe mocht als tweede man aantreden tegen een sterke B1. Christophe ging goed mee, verloor en is ervan overtuigt dat hij zijn tegenstander thuis tot naar huis speelt. Zo kennen we u christophe, zo zien we het graag. De teller stond ondertussen al op 6-0. Dat klein sprakkeltje hoop om geen 8-0 aan ons been te hebben, was nu gevestigd op Ben en Jeremie. Ben leek gelijke tred te houden in de eerste set, maar ook hier was de uitslag niet in ons voordeel. Jeremie speelde een degelijke wedstrijd, zoals we de laatste tijd van hem gewoon zijn. Het mocht echter niet zijn. Hij verloor heel nipt, zij het wel in twee sets. Lag dit alles aan het onmenselijke uur – zondagmorgen 9:30 uur - waarop er gespeeld werd? Er gingen direct stemmen op, om het speeluur bij ons te veranderen naar ... iets vroegere uurtjes/iets latere uurtjes (het is maar hoe je het bekijkt).

We stonden, na een 8-0 score, terug met onze beide voeten op de grond...

Van een koude douche gesproken.

Zo vader... zo zoon... ;-)

Naar aanleiding van de knappe foto van Mattijs eerder op deze blog was er een fijne email- discussie tussen Arno (VDH junior) en Joris (VDH senior) die we u niet willen onthouden.
Een kleine reconstructie...

Comment op de blog van Arno op de foto Mattijs :
"inderdaad mooi, hij heeft dat van mij geleerd.."

Joris stuurde daarop volgende foto met als commentaar :
"inderdaad Mathijs gaat hoger"
Waarop Arno :
"iedere kenner ziet hier uiteraard dat dit een wisselsprong is en geen jumpsmash, dit is daarentegen wel een jumpsmash van mij"
(foto : Fons Van der Vorst)
Joris : "ja, ye were gelijk..."