Voor de komende weken de confrontaties tegen de tweede en derde van de rangschikking gepland staan, mocht onze jonge ploeg geen steek laten vallen tegen Lokerse! Het verliep gelukkig goed, maar toch moeizamer dan voorzien.
Wit-Wit H5 - Lokerse H12 : 6 - 2
Donderdag kregen wij Lokerse op bezoek. Op papier geen moeilijke tegenstander, maar ze kwamen naar Ronse met een aangepaste ploeg. Evert Bastiaens, een sterke C2, deed de reis mee
en was voor het eerste keer dit seizoen bij hun 12ste ploeg opgesteld. Dit leidde zelfs even tot een lichte aanpassing bij onze opstelling. Pas toen Sven om 20u15 !!! de zaal in burgerkledij binnen kwam, konden wij ons klaarmaken voor de confrontatie.
Dubbel 1 (Nathan en Kjell) mocht de debatten openen en dit gebeurde niet zonder moeite. De eerste set werd wel gewonnen met 21-19, maar in de tweede ging het echt niet goed en ze scoorden maar 9 punten. Nathan irriteerde zich te veel aan de kwaliteit van de pluimen ten koste van zijn concentratie en ook Kjell speelde ondermaats. Toch was nog niet alles verloren en iedereen hoopte op beterschap. In de derde set had ik de indruk dat ze veel misten in de afwerking ondanks het feit dat ze de rally's in handen hadden. Dit resulteerde spijtig genoeg in een nederlaag in de derde set met 16-21 (0 - 1 dus). Op het veld ernaast stond dubbel 2 (Renaat en Quentin) ook geforceerd te spelen en werd het een derde set. Gelukkig beheersten de Wit-Wit-ers de laatste set en konden vrij gemakkelijk afwerken met 21-11. Stand : 1 - 1. Dubbel 3 en 4 konden niet samen gespeeld worden. Zo mocht Nathan zijn enkel al spelen tegen de lastige tegenstander Evert Bastiaens. Ondanks een minder goed dag kon Nathan de match in evenwicht houden. Toch ging de 1e set verloren met 17-21. Het bleef in de tweede set heel spannend. Nathan gaf door te lange opslagen wel 4 of 5 punten "cadeau". Ondanks deze foutjes kwam Nathan 19-17 voor maar hij liet helaas de volgende vier punten aan zijn tegenstander en de tweede nederlaag was een feit! Heren 5 stond plots 1-2 achter! Niet meer dan 5 minuten later brachten Renaat en Sven gelukkig het scorebord terug in evenwicht. Ze speelden een secure wedstrijd en wonnen telkens met 21-16. Het stond weer 2 - 2. Oef!
Quentin als enkel n°2 moest terug tegen Pieter Verlee (C2) aantreden. Na een moeilijke start kwam Quentin meer en meer in de wedstrijd. Hij won de 1e set zonder glans met 21-17. De tweede ging wat vlotter en werd gewonnen met 21-13. Wit Wit kwam daarmee voor met 3 - 2. De vierde dubbel werd een rare wedstrijd. Kjell en Sven beheersten de debatten in de 1e set en wonnen met ruime cijfers. Het Lokerse duo probeerde terug in de wedstrijd te komen en onverwacht vielen de Wit-Wit-ers een beetje in slaap. Tweede set werd verloren met 19-21. Erwin, toeschouwer en coach, vond ze een beetje "te braaf" en vertrouwde me toe dat ze te veel naast elkaar speelden ! Alé nog werk aan de winkel blijkbaar... De Lokerse duo bleef er in geloven maar gelukkig speelden onze jongens terug attent en knokten om de overwinning binnen te halen. Het werd 21-17 en het "gouden" vierde punt was binnen.
Een enkel (op twee) moest op dat ogenblik echt nog gewonnen worden. Een gelijkspel tegen Lokerse was geen optie. Wij hadden echt de volle buit nodig als we de titel ambiëren. Renaat had het blijkbaar goed begrepen en won zijn enkel tegen Sam Dujardin (D) al was Renaat zelf niet echt tevreden met zijn niveau. Het zo belangrijke vijfde punt was binnen : 5 - 2. Sven sloot (zoals gewoonlijk) de avond af en vroeg mij of hij mocht verliezen. Ik antwoordde dat daar er geen sprake van was! Hij luisterde dan maar en won met 14 en 16. Einduitslag 6-2.
Op 3 maart wordt de verplaatsing naar Denderleeuw een topmatch! Een rasechte vierpuntenwedstrijd! Daar winnen is synoniem voor een grote stap naar de titel.
Kapitein JM
27 februari 2013
26 februari 2013
Zelfvertrouwen kost puntje...
Door de winst vorige week tegen Latem had Mix 2 een goede zaak gedaan. Toch was de redding nog niet helemaal zeker. Een puntje tegen rechtstreeks concurrent 4Ghent 2 was voldoende om dat doel te bereiken. Het was echter duidelijk dat ook zij met eenzelfde doel naar Ronse gekomen waren. Uiteindelijk bleken zij de overwinning misschien net iets meer te "willen" en dat loonde... Bij Ronse was Julie ziek zodat Ruth, Sophie, Pieter en Mathieu de klus moesten klaren. Ook kapitein Erwin was present maar zou niet spelen...
Wit-Wit G2 - 4Ghent G2 : 3 - 5
De goesting bij Erwin was (na weken geen badminton) te groot en hij besloot zich toch aan een dubbelke met Mathieu te wagen. Het enthousiasme was groot en gelukkig kon hij de energie samen met Mathieu in goede banen leiden. Enkel in set twee (verlies) en aan het einde van set drie maakten ze het zichzelf wat moeilijk. Het eerste puntje was binnen. Ondertussen knokten ook Ruth en Sophie zich na verlies in de eerste set knap terug in de wedstrijd. Jammer genoeg ging daar de derde set verloren. Tussenstand 1 - 1. Was dit weer een match die afstevende op 4 - 4? Het zag er toch zo naar uit toen het na de eerste ronde enkels 2 - 2 stond. Ruth had heel wat energie nodig om in drie sets te winnen van haar tegenstandster. Ze was dan misschien niet tevreden met het eigen niveau, maar aan inzet geen gebrek. Dat was er zeker en vast ook bij Mathieu het geval : bakken inzet. Al was dat niet genoeg om een 4 - 11 achterstand in de derde set weg te werken. Hij strandde op 19 - 21. Het begon er echter al wat slechter uit te zien toen ook Pieter op een sterke B2 botste en in twee sets verloor. Blijkbaar het twaalfde punt voor zijn tegenstander en voldoende voor B1. Hiermee kwam Wit-Wit wel 2 - 3 achter. Het was aan Sophie om de bordjes weer in evenwicht te hangen. De eerste set ging het nog goed (nipte winst met 21 - 19) en in de tweede set leek Sophie helemaal het laken naar zich toe te trekken bij een 18 - 8 voorsprong. Sophie liet (niet voor het eerst) een grote voorsprong echter nog uit handen glippen en verloor de set met 19 - 21. In het begin van het seizoen was er nog kritiek op de kapitein omdat hij te weinig "vertrouwen" had, maar dit had vooral met zelfvertrouwen te maken... Jammer, want Sophie was helemaal niet slecht aan het spelen. Als je daar zelf echter niet van overtuigd bent en alleen focust op het negatieve kan je uiteraard geen wedstrijd winnen. De derde set was dan ook een maat voor niets. Dit had natuurlijk zijn gevolgen voor de mix. De eerste set ging te gemakkelijk verloren. Gelukkig vond Sophie haar spirit terug in de tweede set en met hard knokken werd die gewonnen. Ondertussen speelden Ruth en Mathieu een beresterke wedstrijd (jaja, de kapitein heeft het wel gezien!). De eerste set ging nog in verlengingen verloren, maar in set twee en drie waren ze duidelijk het betere duo. Hiermee stond het 3 - 4 en lag alle hoop voor een puntje in de beslissende set van Sophie en Pieter. Jammer genoeg ging die set (en de ontmoeting) verloren al was de kapitein blij om bij Sophie toch een beetje het spelplezier te zien terugkeren. Het komt wel goed (als je er ook zelf in gelooft).
Eindstand 3 - 5. Vooral 4Ghent was (terecht) blij met deze uitslag en doet weer volop mee in de strijd voor het behoud. Ook voor Wit-Wit is het behoud nog steeds geen zekerheid. Er zal dus nog hard moeten geknokt worden om de broodnodige puntjes binnen te halen. Maar dat waren zorgen voor later. Eerst stond nog het belangrijkste onderdeel van de avond op het programma : het proeven van de havermoutkoekjes van Ruth. En toegegeven... Mathieu en Erwin moesten snel hun vooroordelen, langs de kant schuiven en toegeven dat die best wel te pruimen waren. Neen, ze waren zelfs lekker! Nu is het enkel nog bang afwachten wat de pannenkoeken van Pieter gaan geven na de laatste thuiswedstrijd...
Wit-Wit G2 - 4Ghent G2 : 3 - 5
De goesting bij Erwin was (na weken geen badminton) te groot en hij besloot zich toch aan een dubbelke met Mathieu te wagen. Het enthousiasme was groot en gelukkig kon hij de energie samen met Mathieu in goede banen leiden. Enkel in set twee (verlies) en aan het einde van set drie maakten ze het zichzelf wat moeilijk. Het eerste puntje was binnen. Ondertussen knokten ook Ruth en Sophie zich na verlies in de eerste set knap terug in de wedstrijd. Jammer genoeg ging daar de derde set verloren. Tussenstand 1 - 1. Was dit weer een match die afstevende op 4 - 4? Het zag er toch zo naar uit toen het na de eerste ronde enkels 2 - 2 stond. Ruth had heel wat energie nodig om in drie sets te winnen van haar tegenstandster. Ze was dan misschien niet tevreden met het eigen niveau, maar aan inzet geen gebrek. Dat was er zeker en vast ook bij Mathieu het geval : bakken inzet. Al was dat niet genoeg om een 4 - 11 achterstand in de derde set weg te werken. Hij strandde op 19 - 21. Het begon er echter al wat slechter uit te zien toen ook Pieter op een sterke B2 botste en in twee sets verloor. Blijkbaar het twaalfde punt voor zijn tegenstander en voldoende voor B1. Hiermee kwam Wit-Wit wel 2 - 3 achter. Het was aan Sophie om de bordjes weer in evenwicht te hangen. De eerste set ging het nog goed (nipte winst met 21 - 19) en in de tweede set leek Sophie helemaal het laken naar zich toe te trekken bij een 18 - 8 voorsprong. Sophie liet (niet voor het eerst) een grote voorsprong echter nog uit handen glippen en verloor de set met 19 - 21. In het begin van het seizoen was er nog kritiek op de kapitein omdat hij te weinig "vertrouwen" had, maar dit had vooral met zelfvertrouwen te maken... Jammer, want Sophie was helemaal niet slecht aan het spelen. Als je daar zelf echter niet van overtuigd bent en alleen focust op het negatieve kan je uiteraard geen wedstrijd winnen. De derde set was dan ook een maat voor niets. Dit had natuurlijk zijn gevolgen voor de mix. De eerste set ging te gemakkelijk verloren. Gelukkig vond Sophie haar spirit terug in de tweede set en met hard knokken werd die gewonnen. Ondertussen speelden Ruth en Mathieu een beresterke wedstrijd (jaja, de kapitein heeft het wel gezien!). De eerste set ging nog in verlengingen verloren, maar in set twee en drie waren ze duidelijk het betere duo. Hiermee stond het 3 - 4 en lag alle hoop voor een puntje in de beslissende set van Sophie en Pieter. Jammer genoeg ging die set (en de ontmoeting) verloren al was de kapitein blij om bij Sophie toch een beetje het spelplezier te zien terugkeren. Het komt wel goed (als je er ook zelf in gelooft).
Eindstand 3 - 5. Vooral 4Ghent was (terecht) blij met deze uitslag en doet weer volop mee in de strijd voor het behoud. Ook voor Wit-Wit is het behoud nog steeds geen zekerheid. Er zal dus nog hard moeten geknokt worden om de broodnodige puntjes binnen te halen. Maar dat waren zorgen voor later. Eerst stond nog het belangrijkste onderdeel van de avond op het programma : het proeven van de havermoutkoekjes van Ruth. En toegegeven... Mathieu en Erwin moesten snel hun vooroordelen, langs de kant schuiven en toegeven dat die best wel te pruimen waren. Neen, ze waren zelfs lekker! Nu is het enkel nog bang afwachten wat de pannenkoeken van Pieter gaan geven na de laatste thuiswedstrijd...
Abonneren op:
Posts (Atom)
